Love Letters

One of the interesting thing renovating an old house is that you find very curious things. Having been living in a house that is currently being cleaned for a possible renovation, I found several cool things. Last week, I found a copy of Imelda Marcos's book entitled The New Human Order; the week before, I found several pictures of my great grandparents; but today, I found an anthology of love letters stacked on the old bookcase that we're going to move, possibly, by tomorrow.

Entitled Love Letters Will Never Die: With Love and Sex (Oh diba, title pa lang?!), I find the letters corny yet funny at the same time. I find it corny because the words are so profound and descriptive, but nevertheless, I can sense the sincerity in every letter. I would like to share you one:

***

Dearest Belinda,

How cruel you are! How you torture me with your silence! How you torment me with your indifference! As if I had committed the biggest sin possible, when only love prompted me to pen you such loving declarations!

My nights are sleepless! My days are no less so, they are spent under a restless spirit. My thoughts are troubled with something I could not define. I enjoy no peace. Not a single minute of the day brings me contentment, even a shade only if possible. All because you are cold and silent as the grave.

I... dearest-- have built around your name a legend of tender adoration. About you I have woven dreams that have for its ultimate end, only glory for you and happiness for two souls beating to a melody called love.

How tenderly I write to you these lines, dedicated in the name of love and invoked with the blessing of Cupid. How lingeringly I murmur your name as I write these loving lines to you. Can't you realize this deep adoration of mine? Can't you see that this sincere love for you is purely dedicated to you and you alone?

I see you and the more I envision your loveliness, not to mention your feminine virtues, the more I treasure the memory that is yours. I cherish the day's memories of you. I guard them zealously,-- as I love life itself. In my heart, there is a shrine built for you. I remember everything, so that when I am alone to commune with my own musings, with my own thoughts, I reflect on your goodness of the day, remember all this day's memories, so that when I have my own solitude for myself, with only the night wind moaning by my window sill, or a ray of moonlight filtering its way thru my room, I recall all the sweetness of you. And as I say my prayers for the night, I thought to embody the sweetness of you in a dream, so beautiful that I only desire to sleep on with this beautiful dream, so beautiful that I only desire to sleep on with this beautiful dream of you forever --  if only possible. Can't you see how this love of mine has inspired me so?

So, why keep torturing me, I . . .? Why be contented with me suffering in these throes of love? Let me hear you say that hope is within reach, and I will consider myself the happiest of all mortals.

Yet as I lay down to sleep, I breathe the word hope and whisper it only to the wind. I hope and I wait.

                                                                                                              Hopingly yours,
                                                                                                                     David
***
In our age of microblogging, how refreshing it is to read letters. I mean, with how messages our passed so swiftly in the seemingly frictionless world of social media, I appreciate the process full of sincere efforts in writing a love letter. Indeed, love letters will never die as it is immortalized by its own sincerity.

So right now, i decided to share a letter from this booklet each day. I do hope that you can appreciate them as I do.

PS: I am bored.

Untitled blabber

There are a lot of recent events that happened to my life these past few weeks: moved out of the house, lived in with boyfriend, took a leave at school, moved out of bf's house and now I am here, writing this post using my friend's laptop and trying to vent everything out of system. However I am uncertain of what's life to offer me tomorrow, the next few days, weeks or months, I just want to say thank you to my friends who rescued me  from falling face flat again. Kaya ko to!

Sorry but this post will be liberal-- free. What comes to my mind will just appear here in the post.

First, I am happy on where blogging brought me. I was just commenting on the Para Kay Janjan Facebook page on how disgusted I was with Willie Revillame, and now, I am here attending meetings after meetings and being active with the advocacy so close to my heart and meeting all these people. I also got the chance to write for BlogWatch. I am also copywriting articles so I get to earn my keep (I have no choice, I have to move out of that crappy situation). I am doing a lot of things now, and I like it, I don't complain. It makes me busy and distracted.

I need to be distracted because I am afraid of the silence. The silence conjures the ghosts of the recent past-- the very ghosts of the crappy things which lead me to where I am right now. It is also in that silence when the voice of my father resonates in me. That voice terrifies me and reduces me to self-pity. I can't even talk back to that voice even though the urge in me is already near-exploding. I don't know, maybe it's for the sake of respecting one's parent or maybe my strength to even respect myself in front of him was snatched away from me. The same time that the voice keeps playing, my thoughts are flooded with images of the people who think I'm not worth any of their attention. I just hate the silence. The silence can easily take my sanity away.

So here I am again, writing this post trying to vent out. Maybe this will not ease everything. i wanted to scream though, I just don't know where to do that foolish act. I just wanted to cry but I can't seem to cry it all out. I wanted to shake it all off but it seems that I can't even to that. therefore, I just really need to be distracted.

Brigada Eskwela

I apologize for not having been posting to this blog because I have been so busy these past few weeks. I had a short stint as a call center agent, then I'm writing for BlogWatch.tv and I'm active with Para sa mga Bata Advocacy. So please forgive me if I have not been posting, that is assuming that there are avid readers of this blog.

This week, I volunteered for Brigada Eskwela 2011 on my high school. I love how the sense of Bayanihan is being recreated on this kind of project especially when providing a better learning environment for our public school students is very much needed. So yeah, along with teachers, students, and local officials, I helped on painting the classrooms, fixing the chairs etc.

Although I enjoyed and appreciated the joint efforts of different stakeholders, the need for raw materials such as plywoods, nails, and new chairs are very much needed. I really think that what we are doing is superficial because we are painting over "bulok" walls, termite-infested chairs and rusted grills. It would be better if there will be donations for these raw materials.

Helping out is always fun. Volunteerism conjures a sense of self fulfillment. If we are going to help with giving our students a conducive learning environment, we can ease out our diseased educational system .

Here are some  pictures from the Brigada Eskwela:

PS; Our school, Pulong Buhangin High School was the National Champion in the Brigada Eskwela 2005, and  a recent awardee for Brigada Eskwela 2010. 

Transcript of Suan Family Guesting in Willing Willie March 28

***Second Gap***

WR: Magandang gabi sa inyong lahat, kamusta kayo? Okay, yan, ano ba ngayon? Monday? Hi , tita Cristy. Palakpakan natin, Ms. Cristy Fermin. Mr Erwin Tulfo, gwapo oh! Aksyon! Palakpakan niya!! May paninindigan.

Lunes ngayon March 28, may ipapalabas kami ngayon, kung naalala niyo ho. Kung wala kayong YouTube o Twitter,  hindi niyo alam yung mga nangyayari. Ako'y nagulat lang din ho kahapon, 400 thousand hits ibig sabihin po niyon, ganon na ho karami ang nanood Willing Willie dun po sa YouTube o sa Twitter. Yun po yung guest naming bata, yung six year old [To the camera man: Huwag niyo munang kunan.] na si Janjan. Eto ho ang nangyari noon. Ako nanaman ho'y binabatikos, ayaw akong tigilan. Panoorin po natin ito. Ito po yun.

-shows March 12 episode with Janjan-

WR: Actually ho, alam niyo, marami hong reklamo sa programa, sa TV5 at siyempre po sa akin na na abusado daw yung bata-- na abuse daw namin-- pinaglaruan, pinagtawanan.

Una ho sa lahat, hindi ko  po alam na ganun ang kanyang talent. Nalalaman ko na lang ho yan, dito na ho. Tinatanong ko, "Anong talent mo? Singing or dance?". Akala ko nga ho kakanta di ba?

Ngayon ho, marami nanamang bumabatikos sa akin: sa YouTube, sa Twitter. Na disrespectful sa bata, child abuse, kung anu-ano na naman ho ang sinasabi sa akin at sa programa, sa TV5. Well, ganun talaga, gumawa ka ng mabuti, gumawa ka ng masama sa paningin ng tao lagi kang masama. Hindi nila nakikita yung ginawa mong kabutihan. Yung isang pagkakamali mo-- hindi nga pagkakamali, di ba?. Yan ho ang tingin sa yo.

Anyway, so minabuti namin, kinausap ko yung mga tao dito na gusto kong makausap yung pamilya. Yung tatay, yung nanay at yung buong pamilya na ang magsalita. Ang katotohanan nga po niyan, ang kantang gagamit diyan ay yung "Careless Whisper", and it's a good thing yung staff namin [is] very sensitive na hindi masyadong maganda sa bata dahil masyadong popular sa video yun. So pinalitan namin yun. Eh eto ang gusto ng bata pala, yun po ang request eh. Sa audition pa lang.

Eto nga ho, ipapatawag ho kami kung saan saan. Meron nang reklamo sa DSWD, Human Rights, gusto pa akong ipatawag sa Senado. Diyos ko naman! Ang daming problema ng bansa. Ang dami nating problema: Tulad ng yung bibitayin. Yung mga corrupt. Tapos eto na maliit na bagay binastos namin yung bata, binastos namin dito. Wala pong ganun at hindi po namin iyan gagawin dito. Dahil ang mga batang iyan, yang mga batang iyan… Gusto ko lamang tawagin ang mga magulang ng bata.

-calls the Suan's from the audience-

Eto po ang kanyang tatay, eto po ang nanay, may tatlo po silang anak. [To Jojo] Eh hindi ko po alam kung ano, magpakilala ka muna.

Jojo Estrada [ JE]: Ako po si Jojo Estrada, taga-proj 6, ako po ang tatay ni Janjan .

Diana Suan(DS): Ako naman po ang nanay ni Janjan na si Diana, taga project 6 po.

WR: Kasi nagkausap tayo kanina, tinanong ko sa kanila sino ang nagturo sa kanya ng sayaw na yun, panong nangyari na guanun ang sayaw. Eh ilang taon pa pala si Janjan ganun na pala ang sinasayaw niya?

DS: Three years old pa lang po siya sumasayaw na po siya.

WR: Anong sayaw niya?

DS: Careless Whisper po.

(WR laughs)

WR: Yung sayaw ni Janjan, yung tugtog ng Careless Whisper. Yun din ang mga sinasayaw niya. Actually, sa mga program ba?

JE: Sa school Kuya Wil, nadiscover siya. Nag little SM din siya 2009, yan din ang kanyang talent. Lahat ng tao nagsisigawan sa kanya.

WR: Anong sinayaw niya?

JE: Careless Whisper ang sinayaw niya.Kayanung narinig ko dito na nagpapaaudition kayo ng 6 to 11 years old, hindi ako nag-atubili na iaudition ko yung anak ko. Kagustuhan rin naman po iyon ni Janjan. Sabi niya, "Papa gusto ko pumunta doon at magpa-audition ako." Biro mo 3000 ata mahigit sila napalad na nakuha siya, pang-apat siyang nakuha doon.

WR: Ngayon, alam niyo na ang nangyayari ngayoon. Tinawagandaw sila ng GMA News, kung ano-ano, tinatanong na, "Alam nyo ba…." na….. Anong sinabi sa yo?

JE: Tinawagan ako kanina. Ang dami. Sabi, "Alam niyo ba yang ginagawa ninyosa anak ninyo? Bakit ganyan ganyan?" Ang sabi ko eh kagustuhan ng anak ko iyon. Siyempre gusto ng anak kong sumikat, gusto niyang mag-artista kaya yun ang ginawa niya para maiba siya at mapansin siya ng ibang tao [audience claps]. Sabi ko sinoportahan ko lang naman yung anak ko eh yun ang kagustuhan niya. Gusto nga niyang sumayaw eh.

**Janjan cries at the moment he heard "Gusto nga niyang sumayaw eh"**

WR: Hindi mamaya na. Okay lang yan naiiyak siya (JE interjects, "Ganyan talaga yan eh."

WR: Alam niyo ba kung bakit siya umiyak? Ano ngang kwento niya?

JE: Ang sabi niya nung pagdating niya nung galing dito ang sabi niya, "Papa naiyak ako kasi nakita ko yung parang kapre, yung matangkad, yung si Balingit." [WR, audience laughing] Sabi niya.

WR: Natakot daw kay Balingit, kaya siya umiyak. Tapos kaya naman ho namin pinaulit-ulit yung sayaw ng bata kasi gustung-gusto ng bata na sumayaw. Eto po si Janjan, wag ka ng umiyak.

**Janjan still crying. JE says, "Gusto ho niyang sumayaw kaya ho nag-gagaganyan iyan (crying)". **

JE: Kuya sasayaw yan si Janjan, gusto niyang sumayaw.

WR: Sandali sandali may problema pa tayo. Sandali. Tulad niyan yung DSWD, tumawag na dito sa TV5, sumulat na kay Mr. MVP. Tapos may mga ibang ano na na ang tingin inabuso natin yung anak mo. Inabuso namin, na ginawa kong katawa-tawa. Kayo ang magulang, kaya kayo ang dapat na magsalita tungkol doon kasi bago naman ho mag-audition iyan eh sa approval naman ho ng mga magulang. So meron ba kayong gustong sabihin?

JE: Ang masasabi ko lang doon sa mga naninira, lalo na doon sa YouTube, tigilan na nila kasi hindi rin naman kagustuhan ng mga magulang iyon…kagustuhan ng anak ko iyon na magpakita ng talent. Tsaka sa DSWD, hindi kasalanan ng anak ko na maging ganun, kasi yun ang pagka-alam niya na maganda ang ginagawa niya. Kagustuhan iyan ng anak ko, hindi naman iyan kagustuhan…At saka marami sa YouTube na nagsasabi na magaling yang anak mo. Tsaka yung mga pinsan ko sa Amerika nagttext sa akin. Walang may nagsabi sa ginawa ng anak ko na hindi maganda ang ginawa ng anak ko. Puro lahat nagsabi na ang galing ng anak mo. [audience claps] Kahit yung sa kapit-bahay namin yung computeran, hindi na siya sinisingil ng bayad. Tuwang tuwa kay Janjan. Hindi na siya sinisingil. Everyday na siya doon nagiinternet , nagcocomputer [audience laughs] Wala na siyang bayad.

WR: Tapos ano pa ang mga nabago? Kasi ilang araw lang yan.

JE: Tapos nung pumunta siya sa Quiapo ang daming nagpapacture sa kanya. Sa jeep. Ang daming nakakaalala sa kanya, "Ang galing galing mo Janjan sayaw ka nga". Lahat talaga maraming nag-ano sa kanya.

WR: Sino ang nagturo sa kanya ng sayaw na iyon?

JE; Ayun ang salarin, yung pamangkin ko? [points to the pamangkin in the audience] Ayun si Argie

WR: Siya yung nagturo ng sayaw. [camera shifts to Argie in audience]. Bigyan mo ng mic. Argie, ikaw ba ang nagturo non?

Argie (A): Opo

WE: Bakit iyon ang tinuro mong sayaw?

A:  Gusto niya po eh.

WR: Gusto mo ba yung sayaw na yun Janjan?Ikaw ba ang may gusto niyon?

Janjan: [nods] Opo. [JE suggests to Janjan]

WR:  Bakit ka umiiyak nun nung sumasayaw ka?

JJ: [teary eyed] Kasi natakot ako kay Balingit.

[WR, audience laugh]

WR: Kaya pala. Okay. Alright. So yung sayaw mong yun, yun ang gusto mo talaga. Paborito mo ba yun?

JJ: Opo

WR: Marami ba siyang sayaw na alam?

JE: Meron siya yung kay Michael Jackson.

WR: Okay lang ba iyon kasi…..Pero ano ha…..Hindi ko alam…..nagiingat na tuloy ako dahilkonting galaw mo pinapansin eh. Di ba? 400 thousand hits po ito ha. Sa YouTube, sa Twitter, ang nakapanood. Ibig sabihin niyan, pinapanood nilang lahat ang Willing Willie. [audience claps]. Iba ang TV5. [JJ's little sister approaches Janjan]. Oh ang sweet sweet ng kapatid mo.

JE: Magaling rin ho iyang sumayaw kuya Wil.

WR: Oh, Magaling rin daw na sumayaw. O baka magkareklamo na naman. Puwede bang pasayawin iyan? May mga lawyers ba tayo, attorney?O sayaw ka [to the little sister]

**Music plays. Little Sister dances. **

WR: Okay, Thank You. Kasi yung pamilya nila masaya eh. Masaya yung pamilya nila eh. O Janjan ah, wag ka ng umiyak. Ayoko na yung sinayaw mo, ako na lang ang sasayaw nun.

**Michael Jackson's Billie Jean music plays. Janjan dances MJ's signature move with hands on the hat and the groin. WR stops**

WR:  Okay, sandali. [audience claps] Ganun ba sumayaw si Michael Jackson. Ah ganun pala talaga.

JE:  Yung sinasayaw niya Kuya Wil gustong makita ng mga tao. Dami kaya nagrequest.

WR: Wag ka na sumayaw nun. Yung kamay nun dito mo nalang ilagay sa ulo.Kasi kaya pala, kaya ganun sumayaw si Janjan…Anong sabi mo?

JE: "Kaya ho ganun ang sayaw ni janjan kasi ho nageemote ang tugtog nung kanta na yun, kaya ho siya malungkot. At saka artistahin yung bata na yan, magaling talagang umiyak Kuya Wil. Konting ano lang yan iiyak."[Janjan cries]

WR: Wag ka ng umiyak. Gusto mo bang sumayaw? [Janjan seems to me being persuaded by his mom] Anong gusto mong sayawin. Yung dati o bago?

JJ; Michael Jackson

WR: Okay Michael Jackson [On the background JJ insists that JJ should dance the previous routine] Eh nagtuturo yung tatay eh. Okay ha yung Michael Jackson, wag na hawak sa ano ha.

**JJ dances MJ routine again with one hand in the groin. WR stops it again.**

WR: Wala bang iba. Wala bang iba? Talagang ako'y mahihinto niyan pag ganyan.

JE: Pero Kuya Wil ang dami talagang nagrerequest yung sayaw niya datiang gusto niyang sayawin.

WR: Alin?

JE: Yung sinayaw niyang Next Episode.

WR: Alin yun?

**Next Episode plays**

WR: (laughs). Wag na. Hindi na. Hindi na. Ayusin muna natin ang problema natin. Okay. Ha Janjan? Anong gusto mong sabihin madami ka ng tagahanga.

JJ: [teary eyed] Maraming Salamat. [sobbing]

WR: Bakit ka umiiyak ngayon?

JJ: [sobbing] Wala lang masaya. [audience claps]

WR:  Okay na [JE still insists that JJ dance Next Episode]. Ano yun?

JE: Music ho. Next Episode

WR: Ano ba yung Next Episode? [Next Episode plays] Wag na yan. Ako na naman ang masisisi. Kayo ang nagturo, ako ang masisisi. Wala bang iba siyan sayaw yung masaya?

**I Know You Wan't Me plays. Janjan dances hiphop. Followed by Jojo**

WR: Okay, maraming salamat sa pamilya. Hali kayo, anong gusto niyong sabihin sa DSWD sa mga sangaya ng ating gobyerno, at sa mga tao na nagrereklamo na na-abuso ang anak nyo dito sa Willing Willie? Siempre kayo ang mga magulang nito. Again, anong gusto mong sabihin sa kanila?

DS: Ang masasabi ko lang po eh wag naman po nilang sabihan ng ganun kasi napakasakit ho sa magulang na sabihan na nachnachild abuseyung anak ko [DS cries] dahil hindi naman po namin tinuturuan ng masama yung anak ko. Sana po maintindihan ninyo na yung talent ng anak ko eh ganun talaga. Gusto nya lang po siguro na mag-artista na maexpose sa mga tao kaya po gusto nya rin pong sumayaw o guminhawa po ang buhay namin. Saka po sa mga ibang channel po na katulad po ng Going Bulilit bakit ho hindi niyo kinukwestiyon yung ginagawa ninyo sa show na yan.  At saka ho sa anak ko po kinukwestiyon niyo po ng malaki. Yun lang ho ang panawagan ko na sana ho eh wag niyo pong masamain yung ginagawa ng anak ko. Yun lang po

JE: Kuya Wil, tulad ho ng mga nasa kabilang istasyon, mas malala pa nga ho ang ginagawa nila talagang pag napapanood namin, naghuhubad talaga. Yung mga bata ginagaya nila.

WR: Di bale wag na nating pagusapan yung ibang channel an importante eh yung mensahe mo unang una sa mga nagcocommento na napapabayaan, naabuso yung anak niyo. Kasi sabihin niyo naman na nangangailangan kayo ng pera kaya kayo sumali. Yun naman ang totoo eh

JE: Yun ho talaga ang totoo Kuya Wil. Kung makikita niyo nga eh yung tirahan namin eh wala parin kaming pintuan hanggang ngayon. Tsaka yung TV namin hayan talagang…

WR: Yung TV nila kasi walang channel 5

JE: Nagkaroon na Kuya Wil kahapon kasi bumili kami ng converter kahapon. Sa Quiapo.

WR: Sino ang nagisip na mag-audition siya rito?

JE: Noong napanood namin, kami rin ang nakaisip kasi sumali na rin po ako dito Kuya Wil eh. Eh hindi ako pinalad. Sabi ko, "Subukan mo kaya Jan". Sabi niya, "O sige papa gusto ko rin".

WR: Ano bang trabaho mo?

JE: Parlor po Kuya Wil, May Parlor po ako sa Project 6

WR: Ah siya pala ang may parlor. Yun lang ang trabaho mo?

JE: Yun lang po ang trabaho ko

WR: Okay sana naintindihan ng lahat. Yung mga nag Twitter at nagYouTube na una ang tingin nyo ay inaabusp, una hindi namin yan ginagawa sa ating mga kababayan. Nandito ho kami para magbigay ng saya at tulong at ng pag-asa. Tulad ng mga batang ito, hindi ba nangangarap eh. Sa hirap ng buhay. Poverty ang pinaguusapan natin dito. Sa hirap ng buhay po iyan. Nandito kami para magbigay ng saya. Kung may na-offend kami, may na-offend ako,  humihingi po ako ng paumanhin pero ang importante ay nakita naming masaya ang pamilyang ito. Kamukha niyan nanalo kayo ng 10 thousand ano ang ginawa ninyo?

JE: Anong binili mo nak sa 10 thousand mo?

JJ: MP5 at bike

JE: Yun ang nabili niya. Tuwang tuwa siya nung nakabili ng ganun. Kaya binili ko sa kanya yung kinita niyang sampung libo.

WR: O sige, Okay na. Sana ho maliwanagan. Salamt ho sa inyo.

**Suan exits. Next Episode plays. WR dances body wave**

**TRANSCRIPT ENDS HERE*****

Johnoy Danao Cover- Mr. Brightside

So I was about to sleep last night and I tried to download the 4th episode of Good Times Acoustic. You know, I'm an avid fan of Mo Twister's podcast so it's kind of odd this time because I was just about to hear GTA the first time. But it wasn't the first time I heard of Johnoy sings, he guested in the podcast about twice already and I love his renditions. Then last night, I was laying and Johnoy started to sing Mr. Brightside by The Killers and it was so freaking amazing. See for yourself!

I told you! It was an amazing rendition. And there is a lot more of them so here I am right now downloading GTA from iTunes and adding me all in my playlist. Johnoy has this bedroom voice that I love, and from  now on, he's going to be my lullaby singer. Good Times!

***
Catch Good Times Acoustic live every Sundays, 8PM-10PM with Mo Twister and Johnoy Danao. You can also download them in iTunes for free.